Blog użytkownika Mirosław Krajewski
Razem, małymi krokami do dobrej zmiany

"Ludzkie i społeczne więzienie"

„Od samego oglądania filmików instruktażowych
walca wiedeńskiego nie nauczę się fleckerla w prawo,
nawet jeśli krok zmienny już mi od biedy jakoś wychodzi”
Ewelina Basińska

„Ludzkie i społeczne więzienie”

„Ludzkie i społeczne więzienie” to zasłyszane zdanie dotyczące sytuacji dnia dzisiejszego wypowiedziane przez Panią Aleksandrę Konieczną podczas wywiadu udzielanego jednej ze stacji telewizyjnych.
Wcześniej kilka dni temu moja koleżanka powiedziała mi podczas rozmowy telefonicznej, że jej trzyletnia wnuczka wychodzi na balkon i „chodzi dookoła jak na spacerniaku”.
Przypomniał mi się wyniki dwóch eksperymentów:
1) stratfordzki eksperyment [1] z 1971 roku który miał zbadać psychologiczne efekty symulacji życia więziennego, został on przeprowadzony przez grupę psychologów Uniwersytetu w Stanford pod przewodnictwem Philipa Zimbardo (przerwany po sześciu dniach i przez cześć osób oceniony jako niewiarygodny);
2) eksperyment Milgrama[2] z 1961 roku, badający posłuszeństwa wobec autorytetów, przeprowadzony przez psychologa społecznego Stanleya Milgrama pracującego na Uniwersytecie w Yale (przeprowadzony w Polsce m.in. w 2017 r.)
Zastanawiam się czy nie warto przypomnieć sobie przebiegu i wyników ww. eksperymentów i zastanowić się, czy przypadkiem nie są one wskazówkami do dalszego naszego działania.
Skąd te skojarzenia z miejscem odosobnienia? Zapewne jest to dobre pytanie do psychologów i socjologów.
W powyższe rozważania wpisuje się Pani Ewelina Basińska z Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie cytuję: „Czymś innym są dotychczasowe badania na temat zdalnego nauczania w normalnych warunkach, próby jego wdrażania i ewaluacji, a zupełnie czymś innym w sytuacji długiego przymusowego odosobnienia i braku bezpośrednich kontaktów. To znacząco rzuca światło na ten proces i stawia Maslowa przed Bloomen, czyli najpierw muszą być spełnione podstawowe potrzeby, a później można zająć się dydaktyką i rozwojem.[3]
Czy zatem to „ludzkie i społeczne więzienie” nie ma wpływu na nas wszystkich. Czy pomoc psychologiczno – pedagogiczno - terapeutyczna nie jest jednym z najważniejszych wyzwaniem, nie tylko dnia dzisiejszego?
Potwierdzeniem takiego myślenie są potwierdzone wyniki badań , wskazujące, że „zdolność uczenia się może drastycznie spaść. Takie stany mogą być interpretowane jako niechęć do współpracy czy zwykłe lenistwo, podczas gdy jest to reakcja stresowa. Badania neurolingwistów pokazują także, że silna, przesunięta w kierunku fal o wysokiej częstotliwości wiązka światła emitowanego przez urządzenia cyfrowe mobilizuje ośrodkowy układ nerwowym, co początkowo sprzyja nauce, z czasem jednak ta przedłużająca się ekspozycja może powodować przeciążenie i wywołać reakcje nerwowe[4]
Uczestniczymy w „powszechnym eksperymencie”  i „ jak w tym festiwalu kolorowych aplikacji nie ulec pokusie ich atrakcyjności i nie stracić z oczu prymarnych celów kształcenia, bo przecież nawet najwspanialsze narzędzia same w sobie nie zaimplementują nam wiedzy czy umiejętności.[5]”.
Nauczyciele z całym swoim zaangażowaniem, chęciami, motywacjami, wiadomościami i  umiejętnościami oraz siłą woli zostali  wrzuceni do Web 2.0. Mamy już dwa miesiące takiej sytuacji za sobą. Pomyślmy o dniu, w który spotkamy się w szkole i zaczniemy odbudowywać lub tworzyć relacje z uczniami i rodzicami od początku. Czy nasza praca będzie łatwiejsza niż przed pandemią i co nam pomoże budować je w przyszłości ? 
Być może powyższe informacje pomogą Ci w e-nauczaniu, a jak pisał Andrew Matthews „Nie mam obowiązku być doskonały - i to jest doskonałe”.
 
[1] https://pl.wikipedia.org/wiki/Stanfordzki_eksperyment_wi%C4%99zienny 3.05.2020 r.
[2] https://pl.wikipedia.org/wiki/Eksperyment_Milgrama 3.05.2020 r.
[4] tamże
[5] tamże

Komentarze

*
*
*
Dziękuję

28 maja 2020 | Mirosław Krajewski

Nauczanie no - line pozbawiło nas najważniejszego czynnika w budowaniu relacji tj. bezpośredniego kontaku z uczniami. Zapewne do końca bieżacego roku szkolnego nie nastąpi tu  radykalne zmiany. Myslę, że tamat wsparcie psychologiczno - pedagogicznego jest dobry na dyskusję na najblliższym spotkaniu nauczycieli.

Pomoc psycholoczna w szkole

6 maja 2020 | Katarzyna Nogły

Tekst bardzo ważny - w codziennej praktyce obserwuję, jak bardzo potrzebna jest ona młodym ludziom podczas obecnego zdalnego nauczania. Chjętnie skorzystam z doświadczeń innych osób, dowiem się, jak wygląda ta pomoc prowadzona obecnie zdalnie. Niektóre dzieci / młodzież sa praktycznie niewidoczne, ukrywaja sie pod pozorem niedziałających mikrofonów i braku kamerek. Potem okazuje się, że posiadaja taki sprzęt, ale nie chca go używać - czasem z lenistwa, kombinatorstwa, innym razem - ze strachu. O zdalnej pomocy psychologicznej w szkołach nie pisze się obecnie wiele.

O mnie

Staż pracy w oświacie 38 lat, nauczyciel dyplomowany. Od dwóch lat właściciel firmy szkoleniowej Konsulting Oświatowy Szkolenia. Z wykształcenia nauczyciel fizyki. Ukończyłem studia podyplomowe z pedagogiki opiekuńczo wychowawczej, zarzadzania oświatą, andragogiki, wiedzy o społeczeństwie oraz szkołę coachingu. Byłem uczestników kursów: TERM, edukatorski, z andragogiki, dla pracowników nadzoru pedagogicznego, uprawniający do mierzenia jakości pracy szkoły. Systematycznie podnoszę swoje kwalifikacje na kursach zewnętrznych,  cenię również samokształcenie. Jestem autor publikacji w wydawnictwach oświatowych, programów szkoleń i scenariuszy  głownie z zakresu zastosowania prawa w oświacie, tworzenia prawa wewnątrzszkolnego, kontroli zarządczej, organizacji pracy, kompetencji kluczowych i nadzoru pedagogicznego. Pracowałem jako: instruktor kształcenia praktycznego, nauczyciel fizyki, kierownik internatu, zastępca inspektora oświaty,st. wizytator i kierownik oddziału zamiejscowego - Kuratorium Oświaty w Suwałkach i Białymstoku, Naczelnik Wydziału Edukacji Urzędu Miasta w Suwałkach, nauczyciel konsultant i wicedyrektor Suwalskiego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli i Centrum Edukacji Nauczycieli w Suwałkach. Na umowy zlecenia i o dzieło realizowałem zadania m.in. w Ministerstwie Edukacji Narodowej, Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Łomży oraz jako wykładowca w sześciu wyższych uczelniach w tym m.in KUL w Lublinie, czy WSSE W Gdańsku. Jak trener i coach współpracowałem z licznymi placówkami doskonalenia nauczycieli m.in. ORE w Warszawie, CEO w Warszawie, ProcessTeam w Warszawie Wszechnicy Edukacyjnej w Warszawie, Ośrodku Rozwoju Kompetencji Edukacyjnych w Warszawie i wielu innymi publicznymi i niepublicznymi. Posiadam potwierdzoną znajomość języka rosyjskiego na poziomie B1 i B2. Mieszkam w Sejnach.
Mirosław Krajewski